ÖNCEKİ BÖLÜMLERDE
Ammit'i tanıyor musun?
Mısır tanrıçası, değil mi? Dünyanın ilk öcüsü.
Ammit'in adaleti tüm hayatımız üzerindendir.
Bu yüzden onu diriltmeliyiz.
Ammit iyiliğin önünü açarak dünyayı iyileştirecek.
Kendin kaşındın Khonshu.
Artık o burada mahkûm.
Büyüklerden biri olsa gerek.
Kazandık.
Steven.
-Steven'ı tanıyor musun? -Elbette Steven'ı tanıyorum.
Burada sakince...
-Marc? Marc! -Steven!
Buradan çıkmalıyız.
Merhaba.
İmdat!
Bu, senin suçun!
Sakin ol. Marc? Marc.
Seni vurmadım.
Zihnin anlam ve anlamsızlık arasında
gidip geliyor.
Şöyle hayal et, beynin bir sarkaç gibi sallanıyor.
Bir tarafta kabullenmekte zorlandığın gerçek var,
yani Şikago'daki Putnam Tıp Merkezi'nde
benim hastam olduğun gerçeği,
diğer tarafta da kendi yarattığın ve içinde huzur bulduğun hayal âlemi var.
Sanırım bu âlemde bir süper kahraman olduğunu sanıyorsun.
Gerçeği görmemek için elinden gelen her şeyi yapıyorsun.
Sen aslında doktor değilsin.
Bu yüzden mi hastanemizde hayalî kavgalar başlatıyorsun?
Doktor değilsin.
Bana gerçekmişim gibi geliyor, gerçek bir doktor.
Doktor değilsin.
Peki o zaman.
Pekâlâ, dediğin gibi olsun. Gerçekten doktor değilim.
Beni boş ver.
Seni konuşalım. Dediğin gibi olsun. Başa dönelim.
Anlatsana, bugün neden buradasın, buraya nasıl geldin?
Sen nasıl geldin?
Otobüsle geldim,
her zamanki gibi.
Bana ne dediğini söyleyeyim mi?
Dedin ki, bu ofise çok benzeyen bir yerdeymişsin,
tek farkı o ofis Mısır'daymış. Yanında da bir gergedan varmış
-ve... -Hipopotam.
Haklısın. Evet, bir hipopotam
ama konuşuyormuş.
Ne dersin? Sence bu anlamlı mı
yoksa anlamsız mı?
Anlamsız mı?
Bunu diyebilmen umut verici.
Çok ciddiyim.
Mücadele hâlindeki zihin,
benliği en travmatik anılardan koruyabilmek için
mekânlar inşa eder.
Buna organize etme prensibi denir.
Bazı insanlar bir kale görür.
Bazıları ise bir labirent veya kütüphane görür.
Ya da akıl hastanesi olabilir mi?
Evet. Olabilir. Akıl hastanesi de görebilir. Tabii.
Şu bahsettiğin yeni hayvan karakter son derece ilgimi çekti.
-Hipopotam mı? -Çok enteresan buluyorum.
Bu hipopotam seninle Steven arasındaki duvarı yıkabilir,
nihayet bazı şeyleri anlayabiliriz.
Neyi anlayacağız?
Canın sıkılmadan önce bir çocuktan bahsediyordun.
Onu hatırlıyor musun?
Bana o çocuktan biraz daha bahsedebilir misin?
Çok teşekkür ederim. Harika hissediyorum.
Evet.
Sana çuvalla para ödüyorlardır.
-Bir saniye... -Çok iyisin.
Bomba gibiyim, hiç böyle sağlıklı hissetmemiştim.
Kendim çıkarım. Sağ ol. Doktor! Hayır, sakın ha...
O canavarı salıvereceksin! Her şeyi yok edecek!
-Her şeyi yok edecek! -Canını yakmayın!
Bak, ben düşmanın değilim!
Hayır! Hayır!
Hipopotam! Hipopotam!
Amanın!
Bu ilaçlar gerçekten bir harika.
Hep böyle heyecanlı mıdır?
O mu? Evet, genelde öyledir.
Yoksa siz ikiz misiniz?
-Hayır. -Evet, bir nevi.
Anlıyorum, süper.
Gerçekten çok açıklayıcı oldu.
Al benden de o kadar.
İki saniye önce vurulduğumu düşünüyordum.
Eyvah eyvah! Bu haber sizi derinden sarsabilir
ama sanırım bir kopukluk oldu.
Maalesef oldukça ölüsünüz.
Efendim, ne dedin?
Ama...
Öldüm mü? Biz öldük mü?
Evet.
Evet. Galiba doğru söylüyor.
Sanırım öldük.
Aslında... Bende şey var... Bir saniye.
Buralardan bir ruh geçeli epey oldu.
Dikkatimi toplayayım... İzninizle.
Hah, işte burada.
Hoş geldin ey asil yolcu... Ya da bu durumda, yolcular,
Duat diyarına.
Duat mı? Antik Mısır'da ölüler diyarı.
Bu da Taweret,
kadın ve çocukların tanrıçası,
bize ölüler diyarına yapacağımız yolculukta yol gösteriyor.
Peki.
Anladım. O hâlde burası ölüler diyarı mı?
-Bildiğimiz ölüler diyarı mı? -Bildiğimiz değil, onlardan biri diyelim.
Uçuşan şuurların kesişim düzlemlerini bir gör,
-o kadar çok var ki. -Tabii.
Ataların Düzlemi gibi. Çok güzeldir. Neyse.
Bunun için kartlarım var.
Biraz bekleteceğim... Pardon.
Bir saniye... Güle güle.
Pekâlâ... Evet.
Duat'ın gerçek doğası insan zihni tarafından
-kavranamaz. -Peki.
Bu yüzden bu diyarı daha rahat tanıyabileceğiniz
bir yer olarak algılayabilirsiniz.
Akıl hastanesi olarak ilk kez görüyorum
ama ne yapalım, bu sefer de böyle olsun.
Neden bu diyarı bir akıl hastanesi olarak hayal edelim ki?
Çünkü biz deliyiz.
Deliyiz.
Konuşan hipopotam,
konuşan ölü kuş... Şimdi de bedenimin dışına çıktın.
Bir ölüler diyarı eksikti.
-Diğerleri gerçek ama... -Ama Marc... Marc...
...hastane hayal tabii.
-Kusura bakma, biraz... -Of ya. Dr. Harrow haklı.
Dr. Harrow mu?
Bu, organize etme prensibi.
-Doktor mu oldu şimdi? -Kanıtlayayım.
Mesela şimdi bu kapıları açarsam
diğer tarafta hastaları göreceğiz,
muhtemelen Crawley "Tombala!" diye bağırmak üzeredir.
Aman tanrım!
Bu ne?
Burası ölüler diyarı.
Delirmemişim.
Ölmüşüm.
-Nereye gidiyoruz demiştin? -Sazlık Tarlası Aaru'ya
yelken açacağız, değil mi Taweret?
Demek zeki olan o, öyle mi?
Hayatta kalbin dengedeyse ebediyen cennette yaşarsın,
yani Sazlık Tarlası'nda.
Ama oraya varmadan önce hemen bir şey yapmam lazım...
Yavaş! Yavaş, ağır ol!
Oh be! İşe yaradı! Şuna bakın!
Ben de göğsünüzü delmekten korkuyordum.
Pardon, ne?
Ne yapıyor?
Adalet Terazisi'nde, Gerçeklik Tüyü ile
kalplerimizi tartıyor.
Antik Mısır inanışına göre
kalp hayatta nasıl biri olduğunu gösterirdi.
Terazi yolculuğun sonuna dek dengelenirse
ruhun Sazlık Tarlası'na girebilirdi.
-Ya dengelenmezse? -Gemiden atılırsın, yuppi!
Ölüler seni Duat'ın içine çeker,
donmuş hâlde sonsuza dek kumda hapsolursun.
Gemimde dengesiz ruhlara yer yok. Kurallar böyle canım.
Umarım terazi dengelenir.
Hipopotamın dedikleri umurumda değil. Hayatta oraya inmem.
Bu gidişle Sazlık Tarlası'na da giremeyeceğiz.
-Peki. Önerin nedir? -İş o raddeye varırsa
hipopotamı öldürüp gemiyi çalarız.
Öldürmek mi?
Arkadaşlar?
Bu ne? Niye böyle yapıyor? Niye böyle hareket ediyor?
Bilmem. Bunun için bir kartım yok.
Sebebi kalpler.
Dolu değiller.
İnanın bana, normalde bardağın dolu tarafını görürüm ama...
Görünüşe göre ikisi de eksik.
Bu ne demek?
Terazi dengelenmezse Duat ruhlarınızı alır.
Başka bir önerin var mı?
Hayatın tüm anıları bu gemidedir.
Ne saklıyorsunuz bilmiyorum ama size tavsiyem
içeri girip birbirinize gerçeği göstermeniz.
Sazlık Tarlası'na ulaşmadan terazinizi dengeleyin
yoksa ruhlarınız yok olacak.
-Tamam. -Nasıl yapacağız peki?
Emin değilim. Sence Layla iyi midir?
Evet, şimdilik.
Onu biraz tanıyorsam Harrow'u durdurmak için intihar görevine kalkışır.
O zaman acele etsek iyi olur.
Layla'nın neye itirazı olmaz, söyleyeyim.
-Söyleme sakın. -Hipopotam tek başına,
oysa biz iki kişiyiz,
gemiyi kullanmak da zor olmasa gerek.
-İlla şeye gerek yok... -Neye? Tanrıça Taweret'i öldürmeye mi?
Bir halat bulduk mu gerisi...
Ya da Taweret'in dediğini yapıp
her ne saklıyorsak onu açığa çıkarırız.
Steven, seninkileri bilmiyorum ama benim anılarım allak bullak.
Evet, benimkiler de öyle.
Bu inanılmaz.
Baksana. Bu ne?
Steven, burada ne yapacağız?
Hayatımın tüm anılarını ziyaret mi edeceğiz?
Bunu hatırlıyor musun?
Ne bileyim ben, bir cadde işte.
Sen hayatında kaç caddede yürüdün?
İmdat!
Duydun mu?
Ölülerle dolu, korkunç bir kafeterya.
Hepsi bu. Kimin odası olduğu belli.
-Senin. -Çok komiksin.
Dubai.
Gabon.
New York. Yok artık.
Of.
Yoksa bu insanları tanıyor musun?
Hayır. Olamaz.
Hepsini tanıyor olamazsın.
Hepsini öldürdün mü?
Bunlar suçluydu. Katildi. Tacizciydi. Kötünün en kötüsü.
Khonshu cezalandırmamı istedi.
Gece yolcularını korumakla kastettiği buydu.
Her birini hatırlıyor musun?
Birinin canını al da gör.
Bakalım ne zaman unutacaksın.
Keşke beceremesem de onlardan biri beni öldürse, derdim.
-İyileşebilmek bir lanete dönüştü. -Marc!
Şunu görüyor musun? Bak.
Terazi yavaşlıyor. İşe yarıyor!
Tamam. Ya şimdi? Ne yapacağız? Sıra sende mi?
Şuradaki kim?
Marc,
öldürdüğün insanlarla dolu bir odada neden bir çocuk var?
-Steven, ona yaklaşma. -Merhaba ufaklık.
Adın ne bakalım? Hop, dursana.
-Bir saniye. -Steven. Bekle! Bekle!
Hayır, dur! Steven! Steven!
Kapıyı aç! Kapıyı aç!
-Kapıyı aç! -Anne?
Yemek hazır. Kimler acıktı? RoRo?
Anne, çizimime bak.
Sadece bir yüzgeç çizmiş.
Marc, kardeşine iyi davran.
Kardeşim mi vardı?
Aç değilim. Mağaraya gidelim mi?
Sonra yeriz.
Çocuklar? Geç kalmayın.
Bir saniye Marc. Ne yapacaksın?
Kardeşine göz kulak olacaksın. Tamam mı?
Görüşürüz.
Nereye gittiler?
Hadi, gidelim.
Tamam. Peki, gidelim ama...
Ben Rosser olurum.
Duyuyor musun Dr. Grant?
Duyuyorum elbette Rosser.
Tehlike sesi gibi.
Dr. Grant mı?
-Annem yağmurluyken gitmeyin, dedi. -Bir şey olmaz. Bebek olma.
Harika.
Tanrım. Olamaz.
Çocuklar?
Buradan çıkmalısınız!
Çocuklar?
Daha fazla ilerlemeyin!
Su çok hızlı yükseliyor!
Buradan çıkmalısınız.
Çocuklar?
Nerede bunlar?
Steven? Geri gel!
Çocuklar?
Hadi çocuklar. Gitmemiz lazım!
Beni duyabiliyor musunuz? Duyuyor musunuz?
Neredesiniz?
Marc! Marc!
-İmdat! Lütfen yardım edin. -Marc! Tanrım!
-RoRo! -Sesime gelin!
-Anne! -Çocuklar!
-Anne! Annemi istiyorum! -Hayır. Hayır, hayır.
Sizi duyuyorum!
-Anne! -Seni duyuyorum Marc!
RoRo!
-Bu sadece bir anı. Sadece bir anı. -İmdat!
-Anne! -Lanet olsun Steven.
Steven.
RoRo'mu geri istiyorum.
Onu geri istiyorum.
Burada ne arıyorsun?
Hadi dostum.
Ona göz kulak olacaktın!
Steven, gidelim.
Boğulmasına izin verdin.
Bu, senin suçun!
Steven. Gel.
Buraya gel! Dur! Yukarı çıkma!
Dur!
Wendy? Wendy, hadi gel.
Wendy, lütfen.
Mumları üfleyeceğiz.
Gelmeyecek.
Annen iyi hissetmiyor Marc.
Bu sene ikimiz yapalım.
Olur mu?
Steven!
En sevdiğin pasta olmadan doğum günü kutlanmaz ki!
Sen bunlara başla hadi.
Onu hep kıskandın.
Doğduğundan beri.
Böyle bir şey yapacağını tahmin etmeliydim.
Anne, ne yapıyorsun?
Steven!
O odada ne oldu Marc?
-Bu kadar yeter Steven. Yeter. -Tamam ya!
Niye böyle hatırlıyorsun?
O öyle biri değildi.
Hayır. Bırak beni. Geri döneyim. Ne saklıyorsun?
Marc, oğlum, lütfen içeri gel.
Annen yardım alacak.
Baba...
-Birlikte hallederiz. -Bunu senin halletmen lazım.
Niye şimdiye dek halletmedin ki?
Bir oğul daha kaybedemem.
Lütfen.
Lütfen...
Bu kadar yeter Steven.
Bırak beni!
Şimdi hangi cehennemdeyiz?
Tanrım.
Harrow senin paralı asker olduğunu söyledi.
Rehineleri öldürmüşsün.
-Sen de inandın mı? -Evet. Senden beklenir.
Meğer füj sebebiyle ortadan kaybolunca ordudan atıyorlarmış.
Ondan sonra çok seçeneğim kalmadı,
eski komutanım Bushman'a çalışmaya başladım.
Görev, bir Antik Mısır mezarını yağmalamaktı.
Ama Bushman planı değiştirdi,
görgü tanığı kalmasın istedi, kabul etmedim.
Doktor El Faouly mi o?
Layla'nın babası mı?
Hepsini uzaklaştırmaya çalıştım.
Ama başaramadık.
Hâliyle.
Sana ne oldu?
Ne büyük bir israf.
İçindeki acıyı hissediyorum.
Sen de nesin be?
Ben tanrı Khonshu'yum,
bir savaşçı arıyorum.
Savaşçı mı?
Sana bol şans.
Elim, gözüm, intikamım olacak.
Kötülük yapanlara benim adıma son sözü söyleyecek.
Kendi benliğini bana bağlayacak
ve yok edilmeyi hak eden en kötüleri yok edecek.
Ölmek mi istiyorsun,
yaşamak mı?
Bilmiyorum.
Zihnini hissediyorum. Çatlamış. Kırılmış.
Çok büyüleyici.
Bu devirde bana hizmet etmeye uygun bir adaysın.
Hayatın karşılığında
gece gezginlerini koruyacağına
ve onlara zarar verenlerden intikam alacağına yemin ediyor musun?
Bak şu sinsi ihtiyar akbabaya.
Başından beri seni manipüle ediyormuş.
Evet ama bizi hayatta tuttu.
Marc, senden faydalanıyordu.
Ya da ezelden beri neysem o role devam etmemi,
katil olmamı sağladı.
Gece gezginlerini koruyacağına
ve onlara zarar verenlerden intikam alacağına yemin ediyor musun?
Evet.
Bak.
Terazi.
Başardık mı? Dengeledik mi?
O hâlde ayağa kalk.
Kalk ve yaşamaya devam et.
Artık benim İntikam Yumruğumsun.
Benim
Moon Knight'ımsın.
Yoksa o ses...
Hadi Marc. Gidelim!
Taweret Neler oluyor?
Yukarı âlemde korku yayılıyor.
Dengesiz ruhlar vakitleri gelmeden yargılanıp kuma atılıyorlar.
Bu çok kötü. Kötülük yayılıyor.
-Harrow. -Neden dönmemiz gerektiğini anladın mı?
Geri yollayabilsem bile
vurulmuş bir bedene geri dönersiniz.
İyileşemezsiniz.
Layla'ya haber yollar mısın? Khonshu'yu kurtarmalıyız.
Khonshu'yla olmak istediğine emin misiniz?
Sanki ondan kaçar gibi bir hâliniz var.
Bu doğru ama bu tek şansımız. Başka yol yok.
Lütfen, bize yardım etmelisin.
Lütfen.
Neden olmasın?
Osiris bundan hoşlanmayacak
ama onun kapısı tek geri dönüş yolu.
İçeri girin! Fazla zamanınız yok.
Teraziyi dengeleyin.
Girmemi istemediğin bir yatak odası vardı.
-İşte bu. O odaya gideceğiz. -Bir saniye.
Bir saniye. Bir saniye izin ver. Tamam mı?
Tüm bunları tekrar yapmamıza gerek yok.
Konuşabiliriz. Konuşsak yeter.
Burada, şu anda. Sana...
Her şeyi anlatırım. Olur mu?
Sana yalvarıyorum. Yeter ki oraya dönmeyelim.
Değmez.
Değmez mi?
Marc, her şeyi kaybetmek üzeresin.
Anlıyor musun?
Geri dönmezsek ve Harrow başarılı olursa,
tüm o insanlar ölürse...
Layla ölürse
günahı senin boynuna.
Bu senin suçun olur.
Hayır, hayır, hayır! Yapamazsın! Yapmayacağım!
Yapmayacağım! Zorlayamazsın! Zorla yaptıramazsın!
Marc. Marc. Marc.
Dur. Yapma.
Bana bir ilaç mı enjekte ettin?
Çok fazla film izliyorsun.
Hasta onayı olmadan sakinleştirici veremeyiz.
Devir değişti. Başka çare kalmadıkça veremeyiz yani.
Marc, yaptığın şey çok zor.
Seninle gurur duyuyorum.
Bu tür travmatik anıları hatırlamak çok acı verici olabiliyor.
Gerçek gibi geliyorlar,
saatlerdir kendinle boğuşuyorsun.
Harika iş çıkardın.
Seni sen yapan bütün o anılara
yakından bakabilmek için kişiliğinin derinliklerine daldın.
Al. Al hadi.
Seninle çok gurur duyuyorum Marc.
Biraz daha dayanmanı istiyorum.
Sana bir sorum olacak.
Sence hayat boyu yaptığına inandığın
kötü şeylerden saklanmak için sen mi Steven'ı yarattın,
yoksa Steven mı Marc'ı yaratıp annenin yaptıklarının acısını
dünyadan çıkarmak istedi?
Biliyor musun?
Hatırlıyor musun?
Öğrenmenin tek yolu var.
Steven'a açılmak zorundasın.
Bunu anlamadan ilerleme kaydedemeyiz.
Bunu yapabilir misin?
Steven'a açılabilir misin?
Bunu hiç... Burası benim odam.
Bazı şeyleri hatırlıyorum ama bunu hatırlamıyorum.
Annem değil. Annem değil.
Annem değil.
Marc, aç şu kapıyı.
Hemen şu kapıyı aç.
Annem değil.
-Aç şu kapıyı. -Annem değil.
Annem değil.
Hay aksi. Şu odanın hâline bak.
Annem görmeden toplayayım.
Marc, hemen şu kapıyı aç!
MEZAR AVCISI
"Steven Grant tehlikeden hiç korkmaz."
Beni sen uydurdun.
Hemen aç şu kapıyı!
Laf dinlemeyi
öğreneceksin.
Bana neden bunu yaptırıyorsun?
Ne yaptığını görmek istiyorum.
Seni iğrenç insan.
Bunu görmene gerek yok.
Senin var olma sebebin bu.
Var olma sebebim mi?
Stres topu muyum yani?
Bunca zaman gerçek olan benim sanıyordum
ama sadece uydurduğun bir şeymişim.
Senin basit,
mutlu, normal bir hayatın oldu. Anlıyor musun?
Ama hepsi yalan değil miydi?
Ne olmuş yani?
Ne fark eder?
Gerçeği mi hatırlamak istiyorsun?
Annenin seni dövüp senden nefret ettiğini mi hatırlayacaksın?
Hayatını cehenneme çevirdiğini mi?
Yalan söylüyorsun. Beni üzmeye çalışıyorsun.
Seni sevdiğini düşünerek yaşayabildin.
Nazik olduğuna, hâlâ yaşadığına inanabildin!
Ne?
Neden bahsediyorsun?
Annem yaşıyor. Onunla her gün konuşuyorum. Ne diyorsun sen?
Yıllar sonra babam aradı,
annemin şivası hakkında konuşmak istedi, yapamadım.
Hayır, bunlar doğru değil. Bunlar... Bunların hiçbiri doğru değil.
-Steven, üzgünüm. -Hayır, hayır.
Hayır, hayır. Olamaz böyle bir şey.
-Hayır. Bırak çıkayım, bırak! -Sakin ol. Merak etme. Geçecek.
Bırak çıkayım, bırak!
Tanrım. Çok özür dilerim. Pardon...
Çok ama çok özür dilerim. Ben...
Birden ürktüm de. Fena ıslattım galiba.
Steven?
Bir saniye. Ne oluyor?
Seni tekrar görmek güzel.
Ne bu şimdi? Bir tür test mi?
Burayı tanıdım.
Bu ne şimdi?
-Steven, ben doktorunum. Hatırladın mı? -Doktorum mu?
-Yardım etmek için buradayım. -Dr. Harrow, değil mi?
-Evet. -Ah, şuna bak.
Bak hele...
Büyük başarılara imza atmışsın.
Bir daha konuşamayacağız diye korkmaya başlamıştım.
Çok tuhaf. Saç kesimi falan. Minik bıyık da komik olmuş.
Ned Flanders havası vermiş.
-Steven. -Taweret ne işler karıştırıyor?
Benim hatam. Marc'tan sana açılmasını istedim.
Seninle konuşma fırsatı oldu mu?
Evet, bana...
Bana yalan söyledi. Yaptığı bu.
Hangi konuda yalan söylediğini düşünüyorsun?
Amma meraklısın.
Mesele şu ki... Buraya ilk geldiğinde Marc'ın varlığını
hiçbir zaman kabullenmemenden korkuyordum.
Nasıl yani...
Bizi ben mi getirdim?
Annen vefat ettiğinde.
Hop. Öyle deme.
Bu doğru değil.
Sadece... Ben...
Benimle dalga mı geçiyorsun? Sakın ha.
-Steven, hata ettim. -Annem yaşıyor.
Bir daha söylersen yemin ederim burayı yıkarım!
Hata ettim galiba.
Onunla konuşmak ister misin? Hadi onu arayalım.
Numarası sende yok ki.
Kayıtlarda var.
-Bir saniye, Dylan halleder. -Hayır, arama.
İki dakikamızı alır.
Annemi rahatsız etme.
Dylan, merhaba. Rica etsem Bayan Grant'i bağlar mısın?
Arayana bakar. Her telefonu açmaz.
-Pazarlamacılardan korkuyor. -Seninle konuşur.
Eminim. Numarayı buluyor.
Yapma.
Tamam. Teşekkürler.
-Lütfen yapma. -Çalıyor.
Annemi rahatsız etme lütfen.
Merhaba Bayan Grant. Evet, ben Dr. Harrow.
Steven yanımda. Sizinle görüşmek istiyor.
Steven, annenle konuşmak ister misin?
Annem...
Annem öldü.
Hayır. Yapmayacağım.
Sana bu zevki tattırmayacağım.
Çok üzgünüm.
Ne...
Neredeyim?
Bu nasıl iş?
Aman be.
Yine mi ya?
Selam anne. Nasılsın, iyi misin?
Evet...
İnanabiliyor musun, yine kayboldum.
Nerede olduğumu bilmiyorum. Çok şapşalım yahu!
Sorma, yine yaptım ama inan, bilmiyorum.
Bir cadde var...
Biraz Mayfair'i andırıyor. Sanırım...
Yolun ters tarafında sürüyorlar. Pardon.
İşte film burada koptu, iki ay önce annemin ölümüyle.
O andan itibaren hayatlarımız birbirine girmeye başladı.
Milwaukee... Milwaukee Caddesi? Tanıdık geldi mi?
Yapamadım...
Yapamadım... Bir daha yüzleşemedim.
Yaptığım onca şey...
Marc,
annemin sana söylediği o korkunç şeyler
doğru değildi. Senin hatan değildi.
Onu o mağaraya sokmamalıydım. Sokmamalıydım...
Bana bak.
Bana bak. Daha çocuktun.
Senin hatan değildi.
Sen de hissettin mi?
Sanırım durduk.
Kapılar.
Osiris'in Kapıları. Gel. Çabuk.
Taweret, neler oluyor?
Yukarı dünyanın kapılarını bu kadar yakından görmemiştim.
Nasıl açacağız?
Üzgünüm. Terazi hiç dengelenmedi.
Yolculuğumuz sona erdi. Kaçınılmaz sonu engelleyemem.
Gerçekten başarmanızı umuyordum
ama Duat'ın dengesiz ruhları sizin ruhlarınızı alacak.
Marc, pek dost canlısı görünmüyorlar.
Saklan. Saklan.
Gabon. New York. Dubai.
Dikkat et!
Olamaz!
Taweret!
Hayır!
Tanrım!
Marc, yapabilirsin.
Ama ben sensem...
Ben de yapabilirim.
Altı!
Kriketi tercih ederim.
Hayır! Hayır!
Marc! Marc, hayır!
Steven!
Hayır, dur. Bekle. Bekle!
-Bekle! -Steven! Koş!
-Bekle! -Geliyor!
Koş... Tekneyi durdur. Durdur!
Bekle! Bekle!
Tanrım.
-Steven! -Bekle...
Hayır, olamaz! Steven!
Tekneyi durdur! Tekneyi durdur!
Terazi dengelendi.
MARVEL COMICS'TEN UYARLANMIŞTIR
Ruh sağlığınızla ilgili yardım almak için
Ulusal Ruh Sağlığı Birliği'nin NAMI.org sayfasını ziyaret edin.
Alt yazı çevirmeni: Berkcan Navarro